صورتي ديگر از عزاداري سالار شهيدان در شهر كاخك
عزاداري عربها در شهر كاخك

همه ساله در ايام محرم و عزاداري ابا عبدالله الحسين ( ع ) گروهي از عزادران حسيني در شهر مقدس كاخك با پوشيدن لباس عربي در كنار ساير دسته هاي سينه زني و زنجير زني به عزاداري مي پردازند .

 arab2

 

به گزارش صبح گناباد ، از پيشينه و علت اين نوع از عزاداري اطلاع دقيقي نداريم ولي بعضي از محققين معتقدند كه در حدود 300 سال پيش ، زلزله ويرانگري با عث تخريب و از بين رفتن شهر قديم كاخك شده است ، به صورتيكه قبايلي از قوميتهاي مختلف و استانهاي مجاور به كاخك مهاجرت كرده اند .

 

عربها گروهي از همين مهاجرين بوده اند كه به سبك و سياق خودشان عزاداري ميكردند . گروهي ديگر نيز معتقدند كه راه اندازي دسته عربها نمادي از توابين عرب است ، آنها كه به هر دليل از همراهي كاروان كربلا بازماندند ولي بعد از واقعه كربلا براي جبران مافات ماتم گرفتند و گروهي از آنان نيز مثل مختار به نبرد مسلحانه با خاندان يزيد و بقاياي لشكر عبيدالله ملعون پرداختند .

 

 

اين دسته از عزاداران كاخك به زبان عربي نوحه ميخوانند و ترجيع بند يا تكيه كلامشان نيز اين عبارت است :

 

قريبم وا غريبا               عطشانم واعطشانا


به همين دليل كودكان ، اين دسته را بعنوان دسته " عطشانها " مي شناسند .

 

 

arab1

 

هيئت عربهاي كاخك بيشتر در مجالس عزاداراي نوحه عربي " شيعتي مهما شربتم  .... را با سوز و گداز خاصي ميخوانند كه به روايتي توسط خود امام حسين ( ع ) در روز عاشورا خوانده شده است و به روايتي ديگر اين نوحه را سكينه خاتون هنگام وداع با پيكر امام ( ع ) ميخوانده و از جمله قديمي ترين نوحه هاي عاشورايي است :

 

شيعتي مَهْما شَرِبْتُم ماءِ عَذْبٍ فاذكروني
اَوْ سَمِعْتُم بِغَريبٍ اَوْ شَهيدٍ فَانْدُبُوني

انا مظلوم حسين

انا محروم حسين

فـَاَنا السِّبْطُ الَّذي مِنْ غَيْرِ جُرْمٍ قَتِلُوني
وَ بِجَرد الخَيْلِ بَعْد القَتْلِ عَمْداً سَحِقُوني

انا مظلوم حسين

انا محروم حسين

لَيْتَكُم في يَوْمِ عاشورا جميعاَ تَنْظُروني
كَيْفَ اِسْتَسْقي لِطِفْلي فَاَبوا اَن يّرْحَمُوني

انا مظلوم حسين

انا محروم حسين

 

و اما در اين خصوص روايت كرده اند كه اسیران زجر کشیده نشسته برکجاوه ها، با دیدن کشته های رعنا جوانان خویش، چون مرغکان رها شده از قفس، به پایین می پرند و هرکدام چون مادری دورمانده از طفل خویش، خونین تنان عرصه «عشق و ایثار» را به آغوش می گیرند . از جمله آنها سکینه است .

 

او با مشاهده پیکر بی سر، ناله کنان، خود را روی نعش پدر می اندازد . چون او را تاب تحمل آن همه ظلم و بیداد نیست; از هوش می رود . وقتی که به حالت عادی برمی گردد، از زبان پدر شهیدش چنین می سراید:

 

شیعتی ما ان شربتم ماء عذب فاذکرونی

او سمعتم بغریب او شهید فاندبونی


و انا السبط الذی من غیر جرم قتلونی

و بجرد الخیل بعد القتل عمدا سحقونی


لیتکم فی یوم عاشورا جمیعا تنظرونی

کیف استسقی لطفل فابوا ان یرحمونی


وسقوه سهم بغی عوض الماء المعین

یا لرزء و مصاب هد ارکان الحجونی


ویلهم قد جرحوا قلب رسول الثقلین

فالعنو هم ما استطعتم شیعتی فی کل حین

 

«شیعیان من! هرگاه آب خوشگوار نوشیدید، لبان تشنه من را به یاد آورید;

و هرگاه سخن از غریب و شهیدی شنیدید، به یاد غربت و شهادت من گریه کنید;

من فرزند پیامبری هستم که بدون جرم و گناه کشتند و بعد از کشتنم، از روی عمد، بدنم را پایمان ستم ستوران کردند;

ای کاش در روز عاشورا بودید و می دیدید که چگونه برای کودکم آب طلبیدم ولی دشمنان به جای آب، با تیر ستم، او را سیراب کردند!

آه، چه فاجعه ای غم انگیز و دردناکی که براثر آن، کوه های بلند مکه به لرزه آمدند و ویران شدند .

وای برآنها که با این عمل خویش، قلب مبارک رسول خداصلی الله علیه وآله وسلم را جریحه دار نمودند;

شیعیان من! هرچه در توان دارید، در هرزمان، دشمنان ما را لعن و نفرین کنید .»

 

السلام عليك يا ابا عبالله الحسين

 

التماس دعا

نظرات   

 
+3 # یه همشهری 1393-08-11 20:57
با تشکر اقای مقیمی بازم مارو با نکته سنجیتون شرمنده کردین
واقعا من با این مراسم اشنا نبودم
و اولین باره ک اینو شنیدم

اینجور وقتا این سوال به ذهن ادم میاد ک این کم کاری اداره میراث فرهنگی چ توجیحی داره

واقعا اینگونه مراسم ها ک کم هم نیستن ارزش ثبت بعنوان یک اثر فرهنگی ملی رو دارن

کاش مسیولین کمی دلسوزتر بشن...
پاسخ | پاسخ با نقل قول | نقل قول
 
 
0 # رهگذر 1394-01-26 13:54
سلام
بسيار عالي بود انشاالله كه اين مراسمات همچنان پابرجا بمونه.
پاسخ | پاسخ با نقل قول | نقل قول
 

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تغییر کد امنیتی